Volleybalvereniging Atalante Vinkeveen




Vinkeveense plassen 2

D1 gaat te land naar zee en hangt even in de lucht…
18 mei 2008


Het jaarlijkse uitje van dames 1 stond weer op de agenda, op zaterdag 17 mei. De organisatoren van deze dag Inge en Irma hadden er alles aan gedaan om de locatie en de activiteit geheim te houden. Dit was ze dus gelukt, want iedereen arriveerde bij Irma met tassen vol kleding en schoenen. Het enige wat we wisten, zwemkleding en schone droge kleren mee. Eindelijk zaterdag klokslag 12.00 uur onthulden Irma en Inge de plaats en de locatie. We vertrokken naar Wijk aan Zee waar we gingen branding surfen, raften en kite-vliegeren. Natuurlijk konden we pas vertrekken toen Laura was gearriveerd. Laura hield woord en was ook deze laatste uitactiviteit even iets verlaat. Natuurlijk was er ook wat onduidelijkheid over hoe we konden vertrekken. Al helemaal verkleed in sportkleding of op de locatie verkleden. Ja we wisten eigenlijk niet of er kleedruimte was. Dus de hal van Irma’s woning werd omgebouwd tot kleedlokaal. Iedereen klaar dan kunnen we vertrekken.

Op de heenweg werd duidelijk dat je blondjes niet achter elkaar aan moet laten rijden. Een korte bloemlezing: Rotonde industrieterrein Mijdrecht 3 rondjes en nog de verkeerde kant op.. Snelweg lastig om bij elkaar te blijven, ja duhhu BMW versus middenklasser blauw en grijs..  Ja hier moeten we eraf, volgen de anderen nog???

Wijk aan Zee bij grasveld linksaf naar de noord pier. Prachtig duinlandschap als je rechts keek. Links de foeilelijke hoogovens. Bij de windmolens eindpunt. Wat draaien die dingen hard, veel wind dus en regen en koud. Hoe moet dat nu met drie auto’s vol koukleumen. Simpel, je hijst ze in een vet wetsuite met daarover een knalroze hesje, ja ook de trainer, en ze hebben het binnen no time lekker warm. Maar voor je die pakken aan hebt moet je eerst door een kleedkamer met allemaal brandweermannen die zich aan het omkleden waren en weer terug. Daarna even op de foto, wave-board uitzoeken en naar het water. Na een korte instructie het water in en de golven opzoeken. Liggend op een wave-board lukte het iedereen wel om op de golven het strand te bereiken. Dus tijd om de moeilijkheidsgraad op te voeren. We zouden het nu staand gaan proberen. Het is bij proberen gebleven, alleen Irma is het één keer gelukt om even te blijven staand. Al met al was dit een super gave ervaring.

Terug op het strand hoorde we wat onze tweede uitdaging werd. Raften op zee. Zet een volleybalteam met coach en instructeur in een grote rubberboot, geef ze allemaal een peddel, dan weet je zeker dat je rondjes blijft draaien. Ben je nog geen 2 m onderweg, zie je 2 benen door de lucht vliegen en klinkt het commando “coach overboord”. Sjaak miste de eerste peddelinsteek en keilde direct overboord. Iedereen in tranen van de lach, wat doen we stoppen of doorvaren. Gelukkig werd de coach weer aan boord gehesen en konden we verder, nou ja  verder, nadat de instructeur iets van structuur in de boot had aangebracht lukte het ons vooruit te komen. We koersten af op een boei. We hebben die boei bijna gehaald, maar al snelwerd duidelijk dat er bijna niemand meer in de boot  zat. We kregen even de gelegenheid om te laten zien hoe je weer aan boord kon komen. Jammer maar helaas, schier onhaalbare taak. Nadat de instructeur het één keer voor deed lukte het ons weer in de boot te komen. Heel elegant gleed de een na de andere zeehond de boot in. Puffend en steunen lag het spul op de bodem van de boot. Zat je weer in de boot dan duurde het niet lang voor je weer over boord werd gezet door je teamgenoten, erg sociaal wel. Na drie keer de boot in en uit te zijn geweest hoorde je de alom bekende spreuk: “Ik heb er de kracht niet meer voor”.

Deze middag werd ook duidelijk hoe eb en vloed ontstaat. Het is vloed als Irma en Sjaak uit de boot worden gegooid. Gooi je Mirjam uit de boot dat is het eb, want die drinkt direct de halve zee leeg. Op de terugweg met de raft probeerden we nog even of we met die groter rubberboot ook konden wave-surfen. Laura zat in de punt van de boot en de instructeur zei dat het alleen lukte als we in op een golf de punt van de boot naar beneden drukte. De eerste golf kwam, er gebeurde niets. Bij de tweede golf het zelfde. Bij de derde golf dook de instructeur boven op Laura (vond ze niet erg, was wel een lekker ding). We hoorden hem zeggen de punt naar beneden drukken zei ik toch en hij voegde de daad bij het woord. Op dat moment wilde iedereen wel op de punt zitten, behalve Sjaak.

Terug op het strand zouden we ons omkleden om verder te gaan met het droge programma. Even lekker onder de warme douche. Niet dus. Op het strand kon je douchen onder de koude kraan. Daarna weer langs de  brandweermannen en even aan de warme chocolademelk met slagroom. Hierna werd nog gevliegerd op het strand. Duidelijk werd dat de dames moeite hadden met wat links en rechts heet. Dat verklaard een hoop misverstanden uit de afgelopen wedstrijden. Als de coach zei de gaten zitten links in het achterveld, dan werd er rechts in het achterveld gespeeld.

Op de terugweg zijn we uiteindelijk niemand kwijt geraakt en thuis bij Mirjam kon er gegeten worden nadat: Suzan de stokbroodjes kruidenboter had gemaakt, Carin en Marlieke het vlees hadden gesneden, Irma de sauzen had gemaakt, Sjaak daarvoor thuis nog even Whisky was wezen halen, Mirjam pannenkoeken beslag had gemaakt, Inge de salades had gemaakt, Nance een koe had gefileerd, Laura de champignons in stukken had gehakt, Janine de kip in spek had verpakt en Jon de tafel had gedekt. Al met al een super leuke teamdag waar veel gelachen werd en aan het eind heerlijk gegeten. Namens het team van dames 1 een bedankje aan Irma en Inge voor de geweldige organisatie en aan Mirjam en Jon voor hun gastvrijheid.

Bron: Sjaak



Naar het overzicht