Coach Irma had vooraf de vinger op precies de goede plek gelegd. In de bekerwedstrijden ging het elke keer moeizaam van start, en elke keer moest er vanaf een achterstond worden teruggekomen. Dat kost energie, dat kost sets. Dus: goed beginnen, heren. En blijkbaar was die boodschap aangekomen, want Atalante stond er meteen.
Set 1: 22-25
Vooral het blok stond als een huis. En dat is altijd mooi om te zien, want daar is dinsdagavond juist veel op getraind. Zo hoort dat te werken: wat je op de training doet, dat moet je in de zaal terugzien. De leiding werd genomen en eigenlijk niet meer weggegeven. In het middenstuk kwam Irene nog wat terug, even was het spannend, maar de set was binnen. 22-25.
Set 2: 19-25
En dan het mooiste van deze avond: Atalante zette dat spel gewoon dóór. Geen inzinking, geen slappe fase. Spelverdeler Regi Pothuizen had na de wedstrijd tegen Cratos van Irma nog de nodige opmerkingen gekregen over het verdelen van de set-ups: te veel naar één kant, te weinig spreiding. Dit keer werd dat uitstekend opgepakt. En als een spelverdeler zijn aanvallers allemaal in het spel houdt, dan weet de tegenstander niet meer waar hij moet gaan staan.
Set 3: 14-25
Langs de lijn werd er geschreeuwd door Irma én door assistent-coach Bas van der Lubbe, die na een blessure aan zijn elleboog voorlopig aan de kant zit en daar dus zijn energie kwijt moet. Ondertussen kreeg Irene steeds minder gedaan. Atalante draaide, gewoonweg goed.
Set 4: 11-25
De wissels aan de andere kant brachten geen verbetering. Kijk naar de stand en je ziet: eerder het tegendeel. 11-25.
En nu?
Een prima overwinning, laten we daar niet moeilijk over doen. Maar eerlijk blijven we ook: Irene HS 3 is net als Atalante vorig seizoen gepromoveerd, dus die ene vraag blijft nog even hangen. Waar staan we nou eigenlijk?
Misschien komt het antwoord vrijdag. Vrijdag 2 oktober, 21.15 uur, thuis in De Boei tegen VCV HS 2.
En aanmoediging doet een ploeg altijd goed, dus: komt dat zien.
