En de toon was meteen gezet. Tijdens het inslaan kreeg Regi een aanval van de tegenstander van boven zijn hoofd op zijn handen geslagen. Er werden wat woorden gewisseld. En toen wist je: dit wordt een vurige avond.
Wat volgde was een wedstrijd waarin de krachtsverhouding blijkbaar precies op 25-21 lag. Met één uitschieter.
Set 1: 25-21
Spannend, lang gelijk op. De passing had Atalante redelijk onder controle, maar de servicedruk bleef uit, en dan geef je een tegenstander lucht. VCV kon gewoon volleyballen. Maar dan heb je mooie aanvallen door het midden van onder anderen Coen en Sander (nee niet het radio duo), en een Benno die simpelweg niet miste: honderd procent scorend in deze set. Honderd procent, mensen. Daar trek je het mee naar je toe.
Set 2: 25-15
In set 2 was die servicedruk er wél, met name van servicekanon Leroy, en dan gaat alles opeens vanzelf. Door de goede passing met libero Iwan als frontman kon Regi al zijn aanvallers bedienen, en dat is voor een tegenstander het slechtste nieuws dat er bestaat: je weet niet meer waar je moet gaan staan.
Het grappigste moment zat misschien wel in een foutje. Yorick gaf op een freeball een overpass, zo’n bal die je op een zilveren schaaltje bij de tegenstander aflevert. Een cadeautje. Maar VCV was inmiddels zo gefrustreerd dat ze vergaten het uit te pakken: netfout. Dan weet je dat de koppen hangen en de set eigenlijk al binnen is.
Set 3: 25-21
En dan de beruchte derde set. Want daar gaat het om de dubbele punten: winnen betekent in elk geval vier punten. Dus na zo’n makkelijke tweede set is het juist zaak om scherp te blijven, want dat is precies het moment waarop een ploeg in slaap valt. Atalante deed dat vakkundig. Het goede spel werd vastgehouden, de set werd binnengehaald.
Set 4: 25-21
Het spelbeeld veranderde niet, maar naar het einde toe werd het wel spannender dan in de sets ervoor. En toen kwam de wissel. Irma bracht Ruben even op het midden, en wat gebeurt er? De beste aanvaller van VCV slaat die bal knetterhard in de handen van Ruben en krijgt hem op zijn tenen terug. Daar brak het verzet definitief. 25-21, en 4-0 totaal.
En nu?
Een 4-0 overwinning met een uitstekend spelend Atalante. Collectief goed, dat is het mooiste compliment dat je een ploeg kunt geven. En het publiek heeft ervan genoten, zo hoorden we na afloop. Al waren een paar aanwezigen vooral met andere zaken bezig. Iets met vrouwen en kijken naar mannen. En iets met fluiten en het beter weten dan de coach. Het was in elk geval gezellig, laten we het daarop houden.
En dan de stand, mensen. Tien punten uit twee wedstrijden. Bovenaan. Als promovendus, in een nieuwe klasse, met die ene vraag van twee weken geleden nog in het hoofd: waar staan we nou eigenlijk? Nou, voorlopig op plek één. Wie had dat gedacht.
Aanstaande wedstrijd is weer een thuiswedstrijd, en wel tegen Forza Hoogland HS 1. Die hebben hun vorige wedstrijd ook gewonnen van VCV, dus hier worden twee ploegen rechtstreeks met elkaar vergeleken. Dat wordt spannend, dat wil je niet missen. Kom dat zien en schreeuw de mannen naar de overwinning.
