Daar wachtte Voleem HS 1, op papier de nummer 4. Maar zoals in de auto al werd vastgesteld: die hebben de nummer 1 en de nummer 3 al gehad. Een gevaarlijke tegenstander, dus. En meteen de eerste van drie wedstrijden tegen de top vier — waar Atalante zelf ook in zit.
Bij binnenkomst in de zaal eerst nog even verbazing. Het was er donker. Alsof de helft van de lampen uit was, al bleek dat niet het geval. Maar goed, even wennen, en uiteindelijk prima speelbaar. Verblind door het licht werd niemand.
En dan het tossen, met de tegenstander en de drie scheidsrechters. Ja, u leest het goed: drie. De tweede scheidsrechters wisselden elkaar af, zodat een van beiden wat ervaring kon opdoen. Zo hoort dat ook, je moet het ergens leren.
Set 1: 23-25
Moeizaam begin. Een aantal heren van Voleem serveerde alles-of-niets, en als het dan een paar keer achter elkaar alles is, sta je vroeg in de set al achter.
Iwan begon aan de kant — regel van Irma: niet trainen is niet starten. Maar toen Irma hem in de loop van de set bracht voor de passing, werd de pass meteen constanter en kon de comeback worden ingezet. Onder aanvoering van een uitstekend scorende Coen, of zoals Sander het regelmatig door de zaal schreeuwt: Coen Kampioen. Hij beukte ze van alle kanten in, en Voleem had er geen antwoord op. Mede door de 3-meterkanonskogels van Leroy werd de set nipt binnengesleept. 23-25.
Set 2: 25-27
Beter begin, Atalante zat er goed in. Maar de tegenstander speelde ook uitstekend en maakte het knap lastig om punten te scoren. Dit was een wedstrijd waarin hard gewerkt moest worden. Opnieuw liep Atalante een punt of vijf achter, opnieuw moest er worden teruggeknokt.
Gelukkig lag de passing inmiddels stabiel, zodat Regi vrijuit zijn aanvallers kon bedienen — en zelf ook nog een puntje meesnoepte met zijn handelsmerk: het balletje achterover op positie 4. Na blocks van onder anderen Bas en Ruben kon er een gaatje worden geslagen. Weer twee punten verschil, weer binnen. 25-27.
Set 3: 23-25
Ik val in herhaling, want ook hier kwam Atalante weer achter. Dat is dit seizoen een hardnekkig patroon, en het maakt het soms moeilijker dan het hoeft te zijn, want volleyballen met een voorsprong gaat nu eenmaal makkelijker. Maar het kenmerkt deze ploeg ook: er wordt altijd gevochten, en dus kan er ook van een achterstand nog gewonnen worden.
En dan het verhaal van deze set, eigenlijk van de hele wedstrijd: laat je naaien. Benno had meegeteld in zijn hoofd, en alleen al in set 3 ging de tegenstander acht keer via het blok van Yorick de boot in. Of, zoals Yorick zelf zegt: dat zijn de lekkerste.
Benno was trouwens niet de enige die het hoofd gebruikte. Sander kopte in deze set drie ballen in de blokkering. Iets met: je zit te hoog. Weer een spannend slot, weer twee punten verschil. 23-25.
Set 4: 25-21 voor Voleem
Het patroon zette door. Beide ploegen speelden uitstekend volleybal: hard slaan, slim spelen, en werken om alles van de grond te houden. Volleybal zoals het hoort.
Opnieuw kwam Atalante op achterstand, en na een geweldig killblock van Ruben en een slimme bal via de handjes van Benno — ja, alweer dat naaien — kwam de ploeg nog dichtbij. Maar deze keer kwam de comeback te laat op gang. De set ging naar Voleem, gezien het spelbeeld misschien ook wel verdiend.
En nu?
Een hele goede 1-3 overwinning met goed spel. Daar mag je trots op zijn.
Blijft over één wrange noot, en die lag niet op het veld. Ruben is maandag 16 november jarig en had taart meegenomen. Het plan was simpel: na afloop een drankje en die taart lekker wegwerken. Maar de horeca bij Voleem dacht daar anders over: 2,50 euro per persoon voor een schoteltje. Met tien man kom je dan op 25 euro voor taart die je zelf hebt meegebracht. Dat vonden de heren nogal absurd, dus werd er maar helemaal niets gekocht. Op naar de McDonald’s dan maar om de overwinning te vieren.
Aanstaande vrijdag, 20 november, 21.15 uur in De Boei: Switch HS 1, de directe concurrent voor de koppositie. Ja, u leest het goed, koppositie. En hoe raar het ook nog steeds voelt om dat hardop uit te spreken, het is wel de situatie waarin we zitten. Kom allen de mannen naar de overwinning schreeuwen — alle support kunnen we gebruiken.