In de auto ging het vooral over hoe handig navigatie is (vooral als je die niet volgt), dat we onszelf graag willen belonen met setwinst, dat we in de file stonden omdat de brug open moest voor de stoomboot van Sinterklaas (al deelde secret binnenscheepvaartkenner Daan die mening niet) en wie nu toch die Sinterklaas is. En zo verder… Kortom, een standaard ritje heen.
Na 50 minuten van vooral N-wegen waren we dan eindelijk bij de sporthal. En daar was direct de magie. Een gezellige horeca, een wandeling door een bieb richting sporthal en toen… Toen viel alles zomaar op z’n plek, want wat stond daar pontificaal uitgestald, recht voor onze neus? Jawel, het boek van Atalante, je weet wel, die Griekse sterke heldin en jageres die dankzij Artemis steeds sterker werd. Als dat geen voorbode was!
Via een luchtsluis kwamen we dan eindelijk in een heerlijk warme kleedkamer aan. Shirtjes op de verwarming, even naar het toilet en de sporthal in. Alsof we via de luchtsluis een vliegtuig richting Antarctica hadden genomen: niet te kort, zo koud!
Na een fanatieke warming-up ging de wedstrijd dan eindelijk beginnen. Dosko had best veel lange dames in het veld en we waren – zoals jullie van ons gewend zijn – weer even onder de indruk. Binnen no-time stonden we ver achter en ondanks dat we toch een soort van opleving kregen, ging deze eerste set met 10-25 verloren.
Set 2 startte Femke in de basis op buiten en nam Daan even de coaching op zich. Ondanks de vrieskou en windkracht 10 (door een lekke deur) aan deze kant van het veld, kwamen we lekker uit de startblokken. We serveerden goed en gericht, wat leidde tot wat serietjes. De pass was onder controle en de afstemming tussen Denise, Monique en Annike was geweldig. Er werd lustig gescoord en zo pakte Dames 2 brutaal de tweede set met 18-25.
In de derde set werd er weer heel hard gewerkt. De harde aanvallen van de lange buiten hadden we volledig onder controle. Er werd gedoken naar prikballen en de servicedruk van Atalante bleef onverminderd hoog. Het was een ware nek-aan-nekrace, waarbij Atalante net aan het kortste eind trok. Met 25-23 ging set 3 naar Dosko.
Wellicht hielpen de kou en wind aan de andere kant van het net om nog even dat stapje extra te doen, maar ook in die vierde set waren we on fire. Als je dacht dat de bal op de grond zou komen, dan was daar Femke nog en aan het net waren we gretig. We wisselden goed af: van een bal via de netrand dood laten vallen aan de andere kant tot diep of rechtdoor geslagen ballen. Met een ruime voorsprong van zo’n 8 punten leek er geen vuiltje aan de lucht, tot Denise touché maakte en dit – terwijl de scheids het niet zag – eerlijk toegaf. Dit is hoe het hoort te gaan bij volleybal, maar dat kwam ons bijna duur te staan. Toen er ook nog een uitgeserveerde bal als dubbelfout werd gegeven en niemand toegaf dat deze écht uit was, werd het onnodig spannend. Maar… eerlijkheid duurt het langst en dankzij knallen van Daan en Femke én een beetje hulp van de antenne was ook deze set met 22-25 een prooi voor Atalante.
Vooraf wil je op dinsdagavond echt geen vijfsetter spelen, maar we hadden het van tevoren een beetje gejinxt en dan weet je het… Het was veel zieliger voor de twee tellende meiden dan voor ons, want inmiddels waren zij tot op het bot verkleumd.
Maar goed, terug naar de wedstrijd. De start was rommelig en met 8-2 achter wisselden we van kant. Toen kwam de omslag, te beginnen met goede services van Sil, daarna nog een paar punten van Nens en als een sluipmoordenaar gingen we achter ze aan. Helaas was de achterstand te groot, maar wat een pot hebben we laten zien (15-11)!
Na vijf wedstrijden hebben we onszelf eindelijk beloond voor het harde werken. Dat werd natuurlijk gevierd met een drankje en een hapje in de gezellige horeca van De Stolp. Nog een mooi gesprek met drie heren op leeftijd van het lokale Shantykoor (en niet te vergeten ook het Ierse koor, want Ierse muziek is nog veel mooier) en in een rijtuigje gingen we weer helemaal naar Vinkeveen.
Tipje mijnerzijds: volg gewoon niet die navigatie, want dan kan het zomaar zijn dat je alleen maar binnendoor gaat en in plaats van 130 maar 30 mag rijden.
De volgende wedstrijd spelen we op vrijdag 20 november thuis om 21:15 uur tegen DVC D2. Hopelijk zijn we dan weer wat completer!
