Geen zin om te lezen? Lees dan vooral de laatste alinea, that pretty much sums everything up.
Maar goed, Na ruim drie kwartier rijden arriveerden we bij Concordia. Een mooi theater met grand café en aan de zijkant een extra deur naar een ietwat troosteloos, doch zeer nostalgisch sporthalletje. Tisa en Irma kwamen ons deze wedstrijd versterken. En als je Tisa meeneemt, krijg je gelijk publiek erbij. En dat maakte dat wij zo waar meer publiek hadden dan het vlaggenschip van de thuisclub. Na een iets te lange warming-up voor ons, omdat de thuisploeg wat laat aanwezig was, konden we eindelijk beginnen.
De eerste set begon wat stroef. De servicepass had even tijd nodig om goed op gang te komen, waardoor we niet goed aan aanvallen toekwamen. Daar wist VCH wel raad mee. Met een zeer sterke midden- en buitenaanvalster wisten ze veel ballen te scoren. Tel daarbij de vele tweede ballen van de spelverdeelster die scoorden en we keken tegen een ruime achterstand aan. Gelukkig begon het iets beter te lopen. De servicepass kregen we onder controle, waardoor Denise het spel beter kon verdelen. Helaas was de achterstand te groot en verloren we de eerste set. (25-17)
In set twee kwam Tisa binnen de lijnen en ging Annike weer terug naar haar vertrouwde plekje op midden. En dat bleek geen verkeerde zet, want ook daar wist ze haar puntjes mee te pakken. We kwamen beter in ons spel en deden lange tijd goed mee. Helaas bleef de spelverdeelster van VCH met de tweede bal prima punten scoren. En alsof dat nog niet genoeg was, kregen we het lastig met een diepe service. De achterstand liep op en ondanks een poging om terug te komen, lukte dat niet meer. (25-20)
De derde set was er eentje om nog even over na te praten. De afstemming op midden was geweldig en Monique en Daan wisten de nodige punten binnen te tikken. VCH had echter ook een aardig gevoel voor precisie en wist de bal regelmatig precies op de zijlijn neer te leggen. Irma bracht aan het einde van de set nog wat extra lengte aan het net en trakteerde ons op een heerlijk killblock. Met servicedruk van Nancy en Silvia en een paar geweldige verdedigende acties van Tisa kwamen we zelfs op een kleine voorsprong. Zou het dan toch?
Helaas. Een paar kleine foutjes later kwam VCH weer langszij. We hebben er keihard voor gewerkt, maar deze set werd ons net voor de neus weggekaapt en dat voelde toch een beetje als een gemiste kans. (25-23)
En dan set vier. Na al dat harde werken, drie sets lang knokken en toch telkens net tekortkomen, was de koek een beetje op. De spelverdeelster van VCH begon direct vanaf de servicelijn flink huis te houden en voor we het wisten keken we tegen een flinke achterstand aan. Tisa scoorde nog een paar prachtige aanvallen, maar deze set konden we helaas niet meer ombuigen. (25-11)
Een 4-0 nederlaag dus, maar het verhaal is niet helemaal zo zwart-wit als de uitslag doet vermoeden. VCH was de betere ploeg, maar vooral in de tweede en derde set hebben we laten zien dat we prima mee kunnen komen. We hadden mooie rally’s, goede aanvallen, sterke verdedigende acties en momenten waarop de schwung er lekker in zat en dat geeft de burger (of nou ja, dames 2) moed.
Tsja en dan de samenvatting van Mo richting het thuisfront: ja, we hebben verloren. Waarom? Zij waren eerder bij de 25 dan wij! En dat… lieve mensen, is de waarheid als een koe.
Tot de volgende!
